
ประเทศไทยประกอบด้วยผู้คนหลายเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ วิถีชีวิตที่ดำรงอยู่บนพื้นฐานของความศรัทธา เป็นแนวทางในการปฏิบัติที่ สืบทอดกันมาเป็นวัฒนธรรม ที่แสดงออกในรูปแบบของพิธีกรรมและ พิธีการ รวมไปถึงการสร้างบ้านเรือนที่ อยู่อาศัย การแต่งกายการรับประทานอาหาร ภาษาพูด และการประกอบอาชีพที่ส่วนหนึ่งแสดงถึงความสามารถ ในเชิงช่าง สร้างงานฝีมือที่งดงาม คือหนึ่งในทรัพยากรทางการท่องเที่ยว ที่มีคุณค่า ของประเทศ
เมื่อก่อนนี้การเดินทางท่องเที่ยวในบ้านเราเป็นเพียงการเดิน ทางไปในที่ต่าง ๆ เพื่อชมธรรมชาติที่บริสุทธิ์สวยงามเป็นการพักผ่อนหย่อน ใจเท่านั้น แต่ปัจจุบันทิศทางการท่องเที่ยวเริ่มเปลี่ยนแปลงไปในเส้นทาง ของการศึกษาและแลก เปลี่ยนวัฒนธรรมซึ่งกันและกัน ควบคู่ไปกับการ ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ การท่องเที่ยวในรูปแบบนี้ นักท่องเที่ยวจะได้ ปฏิบัติตนเหมือนกับชีวิตประจำวันของชาวบ้าน เช่น เช้าขึ้นทำอาหาร เตรียมใส่บาตร สายหน่อยออกไปทำไร่ทำนา ปลูกผัก ผู้หญิงอาจอยู่บ้าน ทำงานฝีมือ ทอผ้า จักสาน ได้รับประทานอาหาร ท้องถิ่น ซึ่งอาจเก็บผัก ตกปลากันเอง ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของผู้คนที่ต่างไปจากที่เราเป็นอยู่


ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและสัมผัสธรรมชาติชีวิตชาวชนบท